| Profil de ^_^ m-a-nYesMan @^_^@PhotosBlogListes |  Outils  Aide |
|
YesMan @^_^@
23 novembre ความสุขเล็กๆความสุขน้อยๆและแล้วก็ผ่านไปซะแล้วสำหรับงานรับปริญญาของน้องๆทุกคน มันไม่ใช่จะเป็นวันสำคัญของ
น้องๆทุกคน แต่มันเป็นวันสำคัญของผมด้วย แปดเดือนเต็มๆครับพี่น้อง ผมรอคอยเวลานี้
ไม่รู้ว่าทำไมต้องรอเหมือนกัน สงสัยคนที่ผมรอเขาคงว่างเวลานี้มั้งครับ รับปริญญาปีนี้เลย
ต้องไปได้แค่วันซ้อมเท่านั้น วันจริงอดไปเลยติดงานน่ะสิ ไม่รู้ว่าทำไมลูกค้าต้องมา AUDIT
เอาวันนี้ด้วย ไม่เข้าใจจริงๆ ไปวันซ้อมใหญ่ก็ได้ ดูบรรยากาศในมหาลัยคึกคักดีนะ
เจอเพื่อนๆร่วมรุ่นเต็มเลย ดีใจมาก ไม่ได้เจอกันเสียนานเลยเนาะเพื่อนๆ ทุกคนสบายดีนะ
แล้วไอ้เราก็ตระเวนถ่ายรูปไปทั่ว คนนู้นที คนนี้ที เหอๆๆ ตามประสาคนไม่มีกล้อง
เอาล่ะใกล้จะเที่ยงแล้วสิ กลับดีกว่า พอจะกลับเท่านั้นแหละ เห็นรถคันหนึ่งวิ่งมาพอดี
เลยเหลือบไปมอง เอาแล้วสิเจอแล้ว 55 แบบนี้ต้องไปดักซะหน่อย ดักตั้งเกือบชั่วโมง ไม่มีวี่แวว
เลย จะกลับอีกแล้ว ดันมาซะงั้น ผมขอบอกเลยว่าวันนั้นมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน
ผมจงใจสร้างสถานการณ์ และพล็อตเรื่องให้เป็นเช่นนั้นเอง (หรือเปล่า) รายละเอียดขี้เกียจพิมพ์
555555 รู้สึกดีจังนะ จะจำไว้อีกวันหนึ่ง อาทิตย์ 23 พ.ย. แต่ๆๆๆ มันเหมือนเป็นอะไรของผมก็ไม่รู้แหละ
ผมจะต้องถ่ายรูปคู่ให้ได้ แต่ปรากฏว่าปีนี้ อด!!!!! เซ็งๆๆ เหตุเกิดจาก
ไม่ได้ไปวันจริง ไม่มีกล้อง กล้องคนสนิทมีคนยืมไป โทรไม่ติด (ไม่รับด้วยแหละ) นับว่า
เป็นที่น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่ง ทั้งๆที่ผมคิดว่าจะไปเป็นปีสุดท้ายแล้ว เนื่องจากไม่รู้จักใครแล้ว
น่ะสิ จะเก็บความทรงจำที่ดีดีไว้สักหน่อย กลับต้องพลาดไป ได้มาแค่สองปีเอง (แต่หน้าลอกเหมือนเดิมเลยนะเราน่ะ อิอิ )
กะว่าจะเก็บไว้ทุกๆปี ไม่มีเสียแล้ว กลัวว่าจะไม่ได้เจออีก(คนน่ารักก็แบบนี้แหละ คิวทอง)
อ้อ ถ้ามีคนรู้จักเผลอเข้ามา บอกด้วยว่ามีของจะให้ก็ไม่รับโทรศัพย์นี่นา อ่อ นึกอะไรออกแล้ว
อยากมีไม้กายสิทธิ์อีกหรือเปล่า อันเก่าพังหรือยังเนี่ย นึกแล้วยังฮาไม่หาย ไม้กายสิทธิ์!!!!!!!! ทำไปได้เนาะเรา
คิดอะไรไม่ออกแล้ว เอาตังค์สิบบาทมาคืนด้วยนะ 55 ล้อเล่นๆ
17 novembre เรื่องดี~ดีผ่านไปแล้วมาอีกแล้ว ช่วงนี้มาบ่อยหน่อย มันคันมือ อยากเขียนน่ะ
ก็ผ่านไปซะแล้วประมาณ สิบกว่านาที ในวันเกิดของผม
ก็นับว่าเป็นปีที่ไม่เลวเลยทีเดียว ก่อนวันเกิดได้เจอXX
แค่นี้ก็นับเป็นของขวัญในปีนี้ที่ดีแล้วล่ะ
ตื่นขึ้นมาไปทำงานแต่เช้า ด้วยความแจ่มใส เบิกบาน
ยิ้มแย้มทั้งวัน เหมือนคนบ้า อะไรจะปานนั้น แม้แต่
หัวหน้ายังไม่ด่า สงสัยฝนจะตกหนัก น้ำจะท่วมฟ้า ปลาจะกินดาว
โดยที่ไม่มีใครได้ล่วงรู้เลยว่ามันเป็นวันอะไร เหอๆๆ
เลิกงาน กลับห้อง เอ้ย ไม่ดีกว่าบึ่งรถไปเล่นแถวมอดีกว่า
ขับๆไปนึกได้ ถ้าเราไป เราก็เป็นเหมือนเมื่อก่อนอีกอ่ะ
แค่ได้เจอได้คุยนิดหน่อย ก็พร่ำเพ้อไปคนเดียว ไม่เอาๆๆไม่ไปๆๆ
ขับไปได้แค่ สี่แยกวัดวังหิน ก็เลี้ยวไปขับรถกินลมที่เกาะลอย
มันซะเลย ไปสักพัก ขับไปหาไรกินที่ไนท์ดีกว่า
อิ่มละ ได้เวลากลับห้องแล้ว ยังสิ แวะโรบินสันสักหน่อย
เดินเล่นๆ หาไรดูเข้าไปซุ้ม โตโยต้า อัลติส มันสวยจัง อยากได้มั่งแฮะ
แต่คงไม่มีปัญญา ขับ คลิกเราไปก่อนแล้วกัน มีสาวๆมาขับเจิมให้แล้ว
นับเป็นสาวๆคนแรกนะเนี่ย ที่เจิมคลิกของเรา หุหุ
มืดมากแล้วกลับห้องดีกว่า กลับมาเข้าเน็ตเปิดดู Hi5 โห!!!!
ไม่น่าเชื่อมีคนมาอวยพรวันเกิดเรามากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
ทั้งรู้จัก ทั้งไม่รู้จัก ทั้งสนิทสนม และนานๆเจอกันที ทั้งคนที่อยากให้มาอวยพร
ที่สู้ดดดดดด มาคนแรกเลยแฮะ ขนาดน้ำยังมาไม่ทัน เหอๆ
ยังไงก็ขอบคุณทุกๆคนมากๆนะครับ ซึ้งจริงๆ
อ่อ ขอบใจ หัวหน้าแถ่ แห่ง LG อาจารย์ต่าย นักวิชาการติ
ที่มาร่วมรับประทานอาหารกันในวันเสาร์ เรามันคนบ้านเดียวกันนี่นา
แค่มองตากันก็เข้าใจอยู่ เอาไว้จะมาหาใหม่นะสเปซ
นานๆจะมาเขียนที ง่วงแล้วนอนดีกว่า
16 novembre ก่อนวันเกิด แอ่น แอ๊น นานๆจะแวะเข้ามาเขียนสักทีมันต้องมีอะไรดีๆสิน่า ก็มีจริงๆนั่นแหละ
และแล้วในวันที่ผมใกล้จะเบญจเพสพอดี ก็เกิดเหตุการณ์ ซึ่งผมคิดไว้แล้วว่าสักวัน
ว่ามันต้องเกิดขึ้น(ต่อจากฉบับก่อนๆโน้นซึ่งลบไปแล้ว 55) และแล้ว
สิ่งที่ผมกลัวมันก็เกิดขึ้นจริงๆ ให้ตายสิ!!!!! รถจ็อกสีเขียวๆวิ่งเข้ามาพร้อม
กับสาวๆ 2 คน คนนึงก็พอรู้จักแต่ไม่มากนัก มาขอให้ช่วย ส่วนอีกคน
รู้จักดี (มั้ง) นั่งซ้อนมาข้างหลัง มองไป เห็นแล้ว หลบพักนึง
ซวยแล้วตรู มาได้ยังไงเนี่ย ว่าจะไม่เจออีกแล้ว เพราะเจอแล้วก้จะป็นแบบนี้แหละ
แบบที่เป็นอยู่นี่ไง อืมใช่ แบบนี้สินะ ถึงไม่อยากจะเจอไง แล้วจะพามาด้วยทำไมเนี่ย!!!
ถอนหายใจเฮือก รวบรวมจิตใจ ทำสมาธิ หันไป แฮ่ๆๆ ยิ้มเข้าไว้ ตื่นเต้นจะตายอยู่แล้ว
นี่ก็ห้าทุ่มแล้วอีกหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ผมก็จะเบญจเพสแล้ว หวังว่ามันคงจะมีอะไรดีดี
เกิดขึ้น หรือไม่ก็แย่ไปเลย เห็น Hi5 คนอื่นคนอวยพรเต็มเลยเนาะ แต่ของเรา
ว่างเปล่าซะงั้น เหอๆๆ ก็แบบนี้แหละบุคคลที่ไม่สำคัญของโลก
บ่นพอละ พรุ่งนี้ทำงานอีก เบื่อวันจันทร์ที่สุดดด แต่ยังไงจะรอคอยวันศุกร์
เพื่อที่จะได้เจอเพื่อนๆ ไม่รู้จะมากันมั้ย และยังไงก็ต้องเจอคนคนนั้น
อยู่ดีวววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว
|
|||||
Envoyer un message privé
S'abonner au flux RSS
Conseiller à un ami
Ajouter à Mon MSN
Ajouter à votre réseau
Inscrivez-vous à des alertes|
|
